PISTACJOWE FORUM :: Zobacz temat

Brodo · Posty: 104

Skoro już roczek mija, to i stopień wyżej. W teń deseń mieliśmy pisać już rok temu (tolerancja, patriotyzm - pamiętacie?). Nie wyszło. Tak więc staram się to nadrobić i nie tracić charakteru pistacjowego.
Ten tekst zgłaszam do numeru październikowego, jednak proszę o jego umieszczenie tylko wtedy, gdy większa część redakcji mnie poprze i uzna jego - w gruncie rzeczy - apartyjność.

====

Demokracja dla początkujących

Bliskość 21. października nie pozwala nam zapomnieć, że mamy okazję żyć w kraju, w którym James Bond, aby swobodnie pracować, musiałby być sprzymierzeńcem Antoniego Macierewicza i raczej nie chwalić się udaną karierą sprzed 1989 roku. I choćbyśmy byli jak najbardziej apolityczni, aspołeczni i anemiczni, nie da się uniknąć zwrócenia uwagi na ów nadchodzący termin.
Podobnie jest z „Pistacją”. Chociaż niezależna, chociaż mająca wiele wspólnego z kulturą (tak wysoką, jak i fizyczną), nie istnieje oderwana od krajowej rzeczywistości. Ba, ciężko musi tą rzeczywistość odpierać, omijać i dostawać od niej po mordzie, przyrzekając, że wyszła tylko na jedno i tylko z kolegami płci męskiej.
Nieważne, czy nam się to podoba, czy nie (a raczej nie), trudno nie być świadomym polityki, w kraju, w którym się urodziliśmy. Tym trudniej też wyrzec się marzeń o czymś innym, czystszym lepszym. Tym trudniej zrezygnować z dziecięcej naiwności, nadziei na nieosiągalne. Zwłaszcza widząc, że są miejsca na świecie, gdzie taka naiwność nie tylko nie jest wyśmiewana, a wręcz jest hołubiona i kultywowana.
Tak jest w Zarzeczu - Užupis, bałtyckim Montmartre, kolorowym, wibrującym zaułku szarego Wilna, litewskiej Mekce bohemy. Užupis stało się enklawą ludzi nieakceptujących otaczającego ich świata, jego ram i zasad. I tak powstała konstytucja Zarzecza. Dla jednych karykatura legislacji, dla nas raczej tekst tak atrakcyjny, tak wspaniały, tak kontrastujący z otoczeniem, że wręcz zbyt doskonały – próba wprowadzenia tego dokumentu w życie mogłaby skończyć się jedynie jej zbrukaniem.
To nie tak, że „demokracja to najlepszy ustrój państwowy, w którym każdy obywatel może postępować tak, jak życzy sobie jego żona”, jak twierdził Antoni Uniechowski. Tako rzecze Konstytucja Užupis, a właściwie wyciąg z jej punktów:
„1. Ludzie mają prawo żyć w pobliżu rzeki Wilni, a Wilnia ma prawo płynąć w pobliżu ludzi.
2. Ludzie mają prawo do ciepłej wody, ogrzewania zimą i dachu.
3. Ludzie mają prawo, by umrzeć, ale to nie jest ich obowiązek.
4. Ludzie mają prawo do popełniania błędów.
5. Ludzie mają prawo być samotnymi.
6. Ludzie mają prawo kochać.
7. Ludzie mają prawo, by nie być kochanymi, ale to nie jest ich obowiązek.
8. Ludzie mają prawo, by się nie wyróżniać i pozostać nieznanymi.
9. Ludzie mają prawo być leniwymi i w ogóle niczego nie robić.
14. Ludzie mają prawo czasem nie wiedzieć, że mają obowiązki.
15. Ludzie mają prawo wątpić, ale to nie jest obowiązek.
16. Ludzie mają prawo być szczęśliwymi.
17. Ludzie mają prawo być nieszczęśliwymi.
19. Ludzie mają prawo wierzyć.
20. Ludzie nie mają prawa zmuszać do czegoś innych, przeciwko ich woli.
23. Ludzie mają prawo rozumieć.
24. Ludzie mają prawo nie rozumieć.
28. Ludzie mogą się dzielić tym, co mają.
29. Ludzie nie mogą się dzielić tym, czego nie mają.
31. Ludzie mogą być wolni.
32. Ludzie są odpowiedzialni za swą własną wolność.
33. Ludzie mają prawo płakać.
34. Ludzie mają prawo być nierozumieni.
38. Ludzie mają prawo się nie bać.

Widząc to, czego nie mamy, czego nie mamy szans uzyskać, możemy żałować. Jednak, jak stwierdził Wojciech Kłosowski: „jest tyle sarkastycznych opinii o demokracji, bo to jedyny ustrój, w którym można bez obaw formułować sarkastyczne opinie.”I dlatego warto w nią inwestować, idąc na wybory, niezależnie od tego co się dzieje pamiętając o ostatnim punkcie powyższej Konstytucji:
„Nie poddawaj się.”